پایان خاطرات سوخته

به من چيزي بگو شايد

به من چيزي بگو شايد

هنوزم فرصتي باشه

هنوزم بين ما شايد

يه حس تازه پيدا شه

يه راهي رو به من باز كن

توو اين بي راهه بن بست

يه كاري كن

براي ما هنوزم يه مايي هست...

به من چيزي بگو از عشق

از اين حالي كه من دارم

من از احساس شك كردن به احساس تو بيــــــــــــــــــــــــــــــــزارم

تو هم شايد شبيه من

توو اين برزخ گرفتاري

تو هم شايد نمي دوني

چه احساسي به مــــــــن داري

گريزي جز شكستن نيست

منم مثل تو مي دونم

نگو بايد بريد از عشق

نه مي تونـــــــــــــي ... نه مي تونـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم...

به من چيزي بگو از عشق

از اين حالي كه من دارم

من از احساس شك كردن به احساس تو بيــــــــــــــــــــزارم

در دياري كه نيست كسي يار كسي

كاش يارب كه نيفتد به كسي كار كسي

عاشق شدن

حرف هایمان هنوز نا تمام

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

باز همان حکایت همیشگی

پیش از انکه با خبر بشی لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود

اه ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان چقدر زود دیر می شود.

چیزی برای تاسف نداشته باشید.  

                                                     (یاد آر ز این شمع سوخته یاد آر)

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

پیش خود می گویم

انکه جانم را سوخت

یاد می ارد از این بنده هنوز

که من را ان راز توان دیدن و گفتن نتوان

هست آن هست که هر لحظه به یادت باشم

 که به غیر  از با تو بودن دلم آرزو ندارد

                   هنوز هم آرزویی برای من