فکر کنم شروعی دوباره در راهه

ناگهان

ناگهان چقدر زود دیر می شود

حرف هایمان هنوز نا تمام

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

باز همان حکایت همیشگی

پیش از انکه با خبر بشی لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود

اه ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان چقدر زود دیر می شود.

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت9:25توسط غزال |

درباره من

خدا نکنه تا آدم نشدیم

دنیا بهمون رم بیاره

منوی اصلی

نویسندگان

غزال
بی نام

آرشيو نوشته ها

شهریور 1388
مرداد 1388
بهمن 1387
دی 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386

آرشيو موضوعی

آغاز

پيوندها

ویژه

آمار وبلاگ

کاربران آنلاین:
بازديدها :

طراح